เพราะความเป็น จริงคือรัตติกาล

ตลอดเดือนที่ผ่านมา มีเรื่องวุ่นเข้ามาตลอด

ฉันเป็นพวกคิดทีละอย่างไม่ค่อยเก่ง แล้วก็คิดปนไปปนมาจนสับสน

ทั้งเรื่องม.ที่ยังไม่ยอมลงตัว เรื่องงานที่ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง(อันนี้โง่เอง) เรื่องเครื่องใช้ในบ้านมีปัญหา แล้วก็อีกกี่เรื่องไม่แน่ใจ

เพื่อนชวนไปไหนก็พูดได้แค่ว่า อาจจะไปได้นะ........อยากไปจริงๆอะTTATT!!!

ฉันพะว้าพะวงจัดการเรื่องโน้นเรื่องนี้อย่างอลหม่านจนลืมเรื่องสำคัญไป...

เพิ่งนึกได้เมื่อเช้า เจ็ดโมงครับ(ไม่ได้ตื่นเช้า แต่เพิ่งเข้านอน)

กระดาษใบสีชมพู..... มันทั้งมีค่า และไร้ค่า....

มันเป็นกระดาษเชิญสมัครเรียนที่โรงเรียนผมเอง...
เป็นบัตรโปรโมชั่นสมัครก่อน10พฤษภา... ถ้าสมัครในช่วงเวลาจะได้รับโปรโมชั่นที่สามารถเลือกได้
หนังสือฟรี กับ เรียนสองคนแต่จ่ายค่าเทอมราคาคนเดียว(เทอมเดียว)

มันจะไม่ใช่ปัญหาของฉันเลย

ถ้าไม่มีขั้วบัตรที่อยู่กับตัว
"ผู้แนะนำนักศึกษา สามารถนำขั้วบัตรมาขึ้นเป็นเงินได้ 500 บาท ต่อหนึ่งขั้ว"

บัดซบ.......วันนี้18แล้ว.......บัดซบจริงๆ=A="!!!!!!

ทั้งที่ตอนนี้เองก็มีปัญหาเรื่องเงิน(กระเป๋าค่อนข้างแฟ่บครับ) แต่กลับโง่ให้500ใบโตปิ๋วไปกับสายลม

ฉันเชิญมาสมัครได้คนนึงครับ..... ก็หมายความว่าไงๆ500ก็ควรเป็นของฉันตามสัญญา

พี่มันแย่ พี่มันแพ้ป.4!!!

ฉันกลับผิดสัญญาด้วยการลืม แต่นั่นไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อฉันเลย

เจ็บใจมากๆ บุญชิด

อยากย้อนเวลาไปเอาห้าร้อยที่น่าจะอยู่ในกระเป๋าตังตอนนี้

มันจะมีขยายช่วงเวลาให้ไหมนะ....(ยังหวัง)