เพราะความเป็น จริงคือรัตติกาล

Remithil Moonshire en Giliath

เรมิธิล มูนไชร์ เอน กิลเลียธ

คือใคร?

เรมิธิล คือลูกชายอีกคนของเราเอง

ยังไม่พร้อมเปิดตัว

กระต่ายตัวเดียวกันกับเอนทรี่ที่แล้วนั่นแหละ

มีคุณแม่เป็นกระต่าย(?)สาว เอจี๊

(ความจริงมีแค่เราเท่านั้นแหละ ที่เรียกว่าเอจี๊)

คนส่วนน้อยจะสังเกตว่าการใช้ภาษาตั้งชื่อของเรามันดูแปลกๆ

หลายๆตัว ออกเสียงแปลกๆ แถมยังเรียงกันแปลกๆ เขียนแปลกๆ

_{^{ไม่ขอพูดถึงจุดนั้น}}

ชื่อของเรมิธิล

ความจริง เราเคยเอาชื่อนี้ไปตั้งให้กับตัวละครสาวน้อยคนนึง

ที่บลีสจี่เคยตั้งกระทู้ประกวดตั้งชื่อ

โปะกี๊ส่งไปสอง

ชื่อแรก วาเอมเฟเซีย ยาโอเลส ยูแร็คเซนเทียร์

ชื่อที่สอง เรมิธิล นิชี่เวลลอน

(ซึ่ง ณ ปัจจุบัน ก็ยังไม่มีประกาศผล=w=+)

ซึ่งแน่นอน เราถือวิสาสะ ใช้ชื่อ วาเอมเฟเซีย แต่งFicประกวดมาราธอนเมื่อต้นปี

(ซึ่ง ณ ปัจจุบัน ก็ยังไม่มีประกาศผลอีกแล้ว="=+)

หรือเพราะอาถรรพ์ชื่อวาเอมเฟเซียกัน(ฮา)

งั้นเรมิธิล ก็ชื่อผู้หญิงมาก่อนสิ=A="!

เข้าเรื่องนิดนึง

ชื่อของ เรมิธิลได้รากศัพท์มาจากภาษา Sindarin (ถ้านึกไปออก เปิดLOTRซับไทยดู ช่วงที่มีซับอังกฤษขึ้นมาพร้อมกับซับไทย หมายถึงกำลังพูดภาษานั้นอยู่)

ซึ่งก็คือ คำว่า REM - เรม(ที่ไม่ใช่ยมทูต) ความหมายตรงตัวคือ มากมาย เกลื่อนกลาด ฯลฯ

สนธิกับคำว่า ITHIL - อิธิล (ในเรื่องมีคำนี้เป็นชื่อของ เมืองอย่าง Minas ithil -มินาส อิธิลที่ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Minas Morgul -มินาส มอร์กุล ไปแล้ว) ที่ความหมายตรงตัวคือ ดวงจันทร์

Rem+Ithil=Remithil - เรมิธิล

ความหมาย

"จันทราดาษดื่น"

ก็เท่านั้นล่ะ

เปลี่ยนเรื่องนิดหน่อย

อากาศหนาวมากๆ

แผลที่นิ้ว ตรงปากแผลที่ปิดแล้ว มันแห้งกรอบเลยล่ะ

พอไปชนอะไรเข้านิดๆหน่อยๆ ก็ทำท่าจะเปิดอีกแล้ว=A="!

เจ็บมากๆ="= แต่ดีที่ไม่เจ็บนาน

แล้วที่น่ากลัวก็คือ

"ปากแผลมันหดอะ"

หมายถึงหนังที่เชื่อมกันสองข้างระหว่างแผลมันหด กำลังจะเผยแผลตรงกลางออกมาให้ดู

บอกคำเดียว
"สยอง"

พยายามเอาน้ำลูบๆให้มันไม่แห้งๆ
(แต่ในคาบเรียน ใช้ลิ้นเลียเอาเลยล่ะ="=)

หายไวๆนะ เจ้านิ้วชี้=A="!

ยังหายใจไม่ค่อยเข้าปอดอยู่ดี

ใครที่เป็นมาก่อน ช่วยบอกทีว่าทำไงถึงจะหาย (ขี้เกียจหาหมออะ)

คือตอนที่กำลังหายใจลึกๆเข้าปอด

บางครั้งมันจุกหน้าอกด้วยอะ

ค่อนข้างทรมาน="= (ไปฮืดๆฮาดๆในร้านการ์ตูนตั้งนาน=w="""" สุดท้ายไม่รู้ซื้อไรเลยผลาญกะคุโรมาตี้ซะงั้น="= ยังไม่ได้อ่านด้วย)

วิชาการเขียนโปรแกรมด้วยระบบเท็กซ์โหมด..............

ไม่น่าจะยากนะ

แต่ทำไมปัญหามันเยอะจัง

อาจารย์ก็ประเคนงานมาให้จัง

ตอนแรกบอกว่าให้ซื้อแฟลชไดรฟ์มา เพื่อเซฟงาน

ไปๆมาๆ ทำแฟลชไดรฟ์กวางหาย

เลยยกเลิก บอกให้เซฟลงดิสก์มาส่งแทน...............

เคือง อุตส่าห์ไปซื้อมาแล้ว

แถมคอมบ้านเรามันไม่มีช่องFloppy Driveซะอีก

แล้วงานล่าสุดมา ถามใคร ก็ไม่มีใครทำเป็น
(ส่วนพวกที่ทำเป็น ก็ซุ่มซะเงียบเลย)

เอาเฮอะ เจอกันซัมเมอร์ละกันเพื่อนๆ ="= เคืองว่ะ

เกมที่กะลังบ้าสุดๆตอนนี้ก็คือออออออออออ

แทมทาดั่มดัมด๊ามมมม ป่ามป๊ามมม ป่ามปามป๊ามป๊ามมม ทาดั่ม ทาดั่มด๊าม ด๊ามมม!!
(อะไรของมัน)

Fable : The Lost Chapters!!!!!

เรียกได้ว่า ระบบในฝันเลยล่ะ=A="!!

แต่เพื่อนเรามันเล่นกันแล้วบอกว่าไม่สนุก ไม่รู้เรื่อง="= (ก็ตัวหนังสือตอนตัวละครพูดดันขาดๆหายๆ กระพริบๆ ต้องอาศัยฟังเอาลูกเดียว แล้วก็ดันพูดซะเร็ว)

แต่เราชอบมากๆเลย=w=+

ใครที่แม่นภาษาอังกฤษ แล้วชอบเกมแนวผจญภัยแบบอิสระเกือบจะเต็มที่
(แต่อิสระไม่เท่า GTA : Sanandreaseนะ)

แนะนำเลย=w=+

เกริ่นนิดหน่อย

เป็นเรื่องของเด็กชายที่มีชีวิตอย่างปกติสุขในหมู่บ้านที่ตนรัก
แต่เพียงวันเดียว ชะตาชีวิตของเขาก็ต้องพลิกผันไปจนหาเค้าเดิมไม่เจอ

เมื่อกองโจรบุกปล้นฆ่าชาวบ้านทั้งหมู่บ้าน จนมอดไหม้ กลาดเกลื่อนซากศพ
เหลือเพียงเด็กชายที่รอดตายจากคมมีดและควันไฟ ได้รับการช่วยเหลือจากผู้วิเศษ

เด็กชายได้เข้ามาอยู่ในสมาคมผู้กล้า และฝึกฝนตนเองจนเติบใหญ่
และดำเนินชีวิตตามรอยผู้กล้าคนอื่นๆต่อไป

ประมาณนี้ล่ะมั้ง(เพราะยังเล่นไม่จบ)

อิสระยังไง?

-คุณสามารถเลือกที่จะตัดผมทรงที่คุณชอบ สักลายที่คุญชอบ แต่งงตัวได้อิสระตามที่คุณชอบ หรือแม้กระทั่ง เป็นสิ่งที่คุณชอบได้(บางทีก็จำกัดนิดนึง) คุณสามรถเลือกที่จะเป็นผู้กล้าแห่งความดีงาม หรือ จอมปิศาจแห่งความเลวทราม ก็ย่อมได้ (แถมมีเขางอกกับตามีแสงแดงๆด้วย เท่กว่าเยอะเลย)

มีส่วนร่วมกับเกม?

-คุณสามารถสร้างลายสักเองได้.........แค่นี้เองมั้ง="=

ตัวเกม พยายามบีบบังคับ ให้คุณ เป็นผู้กล้าที่ดีงาม และมีผู้คนนับถือ รักใคร่
แต่ถ้าคุณเริ่มรู้สึกเบื่อ จะลองฆ่าล้างหมูบ้านดูก็ได้นะ=w=+

แต่ต้องเสี่ยงกับการถูกพวกทหารตามล่า(ซึ่งออกมาอย่างไม่มีวันหมด)
แน่นอนว่า มีวิธีหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับทหาร(ไม่ใช่ว่าน่ากลัวหรอก แต่น่ารำคาญมากๆ)

เมื่อคุณลงมือสังหาร (หรือทำลายข้าวของ) มีคนพบเห็น ให้ฆ่าปิดปากคนพวกนั้นทันที
เพราะพวกเขานั่นแหละ ที่จะวิ่งไปฟ้องทหาร ให้มาจัดการเรา(แต่โอกาสหลีกเลี่ยง ค่อนข้างยาก)

มีวิธีโกงพนัน จะมานำเสนอ
ถ้าใครลองเล่นแล้ว จะได้รู้ว่าเกมนี้ มีการเล่นเกมพนันกันด้วย
แต่ละที่ การเล่นจะแตกต่างกัน

ตัวอย่าง
เมือง Bowerstones(สะกดถูก?) การพนันจะเป็นในรูปแบบของการเปิดไพ่จับคู่ให้ทันเวลา
(ซึ่งแน่นอน ว่าเล่นแล้วติดลม แต่จ่ายง่ายกว่ารับ)

โกงพนัน โกงยังไง ได้ที่ไหน?

ก่อนอื่น ต้องผ่านเควสทลายค่ายโจรซะก่อน
(ต้องปลอมตัวเป็นโจรด้วย ถึงจะเปิดประตูได้ ตอนทำเควส)

เมื่อเข้ามาข้างใน ทางมุมซ้ายของค่ายแรก จะมีลุงตัวอ้วนนั่งอยู่
(ซึ่งเป็นเงื่อนไขในการเปิดประตูค่ายสองด้วย)

จะเป็นการเล่นพนันแบบ จดจำ
เมื่อลุงเปิดฝาครอบออกมา ข้างในจะมีตุ๊กตาหินเป็นรูปต่างๆ
ให้จดจำ แล้วปิดฝา จากนั้นเปิดขึ้นมาอีกที จะมีตัวหนึ่งที่เกินมา
จำนวนห้าครั้ง ภายในสามสิบวินาที
(ไม่มีการหยุดเวลาให้ แม้กระทั่งกำลังปิดฝา)

อาจจะเหมือนง่ายๆ แต่ไม่ง่ายเท่าไหร่เลย
เพราะจำนวน กับรูปร่างของมัน ทำให้เราสับสนได้ง่าย

วิธีโกง
ไม่ได้ยากอะไรหรอก

ตอนที่มันเปิดฝาออกมาครั้งแรก รีบกดPrintScreen
แล้ว Alt+Tab ออกมา วางในPaintแล้วกลับไปอีกที ใช้วิธีเดิม
เอารูปมาเปรียบเทียบ แล้วกลับเข้าไปคลิกตุ๊กตาที่แปลกปลอม
ประหยัดเวลาได้มากๆ(ที่เคยทำได้ไวสุดคือ18วินาที)

เป็นเกมที่สองของค่ายLionhead ที่ทำให้เราติดล่ะ=w=+(เกมแรก Black&White2)

_{^{ข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ http://www.microsoft.com/games/fable/}}

อา..ได้เวลาแปะรูปที่วาดค้างไว้=w="

รูปก่อนที่นิ้วจะโดนเฉือนอะนะ=w="

วาดด้วยแลนเซอร์น้ำเงิน(พกติดตัวครั้งละสี่ห้าด้าม="=)

ภาพแรก ไมโละ คอส ลูฟี่

^{_{พอดีไม่ได้อ่านวันพีช="= เลยวาดเสื้อมั่วอะนะ}}

ไมโละ คอสเป็นเราเอง=w=+

_{^{ทำไมเท่กว่าเราน่ะ!!!}}

รูปใหญ่แฮะ ...ไมโละ ทำท่าอะไรซักอย่าง=A="!
(ตอนวาดมันยังไม่รู้เลยว่าอะไร)

_{^{สงสัยขว้างบอล=w="}}

สุดท้ายแล้ว

ไม้ไผ่ กลายเป็นตุ๊กตา

_{^{ทำไมหลอนๆก็ไม่รู้สินะ="=}}

ก็หมดเรื่องจะอัพแล้วล่ะ(มั้ง)

ถึงมีต่อก็พอแค่นี้เถอะ="=

บล๊อกนี้ เหมือนว่าอารมณ์ดีจัง(ยกเว้นเรื่องเท็กซ์โหมด)

Ps. ง่วงจังเลย

ขอลงเนื้อแปลเพลงICE(เพลงที่ดังอยู่นั่นแหละ)
ได้มาจากเฮียแป๋ง
เฮียแป๋งไปขู่เข็ญแพนด้าให้แปลให้มา

แอบชอบ=w=+
ใครทำแฟลชเสร็จก่อน ได้ลงก่อนนะ(หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง)

ฟังไปอินไปได้เลยตามสบาย=w=+

มองดูนาฬิกา ชี้ที่เลข12แล้ว
แม้แสงแดดจะสาดส่องก็ไม่อาจมองเห็น ท้องฟ้าสีเทา

ผู้คนพากันทิ้งชั้นที่เป็นแบบนั้น
ทิ้งรอยเท้าไว้ อีกไม่นานมันก็จะหายไป

บ้านเรือนร้านค้าที่เรียงรายอยู่ตามท้องถนนกลายเป็นสีขาว ลมที่หนาวเย็นราวกับจะแข็งตัว
ทำให้ร่างกายค่อยๆหนาวขึ้นเล็กน้อย

หิมะตกลงมาเรื่อย ตอนนี้...

"ทำไมนะ..."
ความคิดที่ส่งไปไม่ถึงนี้ ไม่ใช่สิ่งที่จะทนหัวเราะได้
น้ำตาเหมือนกำลังจะไหล แต่ถ้าเธออยู่ละก็คงจะดี

ช่วงเวลาที่ยาวนานได้ผ่านไป ฤดูหนาวหลายต่อหลายครั้ง
ชั้นได้รอเธออย่างมุ่งมั่น

แม้จะไม่มีความหวังแม้แต่น้อย ชั้นก็รอเธออยู่ด้วยความเชื่อใจ
แม้ว่าฤดูหนาวหน้าหวนมา ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ตาม (ธอก็ไม่ได้มา

แสงสว่างกำลังส่องมาที่ชั้น
ที่ถนนรอยยิ้มเสียงหัวเราะท่วมท้น
"สัญญาของคนสองคน"
ชั้นมีเพียงใบหน้ายิ้มแย้มอันน้อยนิดเท่านั้น

ผงหิมะน้อยๆตกลงมาที่อุ้งมือ
เวลาเดินไปเรื่อยๆที่ 12 นาฬิกา

แสงสว่างสูญหายไป วันนี้จบลง
ฉันน้ำตาเอ่อท่วมท้น
ถึงจะเป็นเรื่องที่เข้าใจอยู่แล้วก็เถอะ
แต่ก็ตัดใจไม่ได้ ทำไมนะ !!

เวลานั้นเอง เสียงที่คุ้นเคย ร้องเรียก
มาทางชั้นอย่างรีบร้อน

หิมะอันเย็นเยือกตกลงมาที่ถนนสายนี้
ใบหน้าอันยิ้มแย้มกลับมาอีกครั้ง